Met een blik vol verbazing en met tranen in zijn ogen, kijkt hij mij aan. Vader van een zoon, net 19 jaar geworden, met een flinke GHB verslaving.
Steeds vaker krijgen wij vragen van wanhopige ouders van iemand met een verslaving of hun kind niet gedwongen kan worden behandeld of op een andere manier geholpen kan worden.
De Nederlandse gezondheidszorg geldt als een van de beste van de wereld maar het maakt wel uit wat je mankeert. Heb je een gebroken been, dan kan je dezelfde dag nog terecht voor uitstekende medische hulp. Maar als je verslaafd bent, wordt het ineens een heel ander verhaal, zeker als je boven de 18 jaar bent. Dan word je geacht ‘volwassen’  te zijn en eigen keuzes te kunnen maken.
Als je door gebruik van GHB, Speed of een andere drugs in een psychose bent beland en je vertoont daarbij gevaarlijk gedrag, dan kan je soms kort gedwongen worden opgenomen. Maar zodra de drugs is uitgewerkt, sta je snel weer op straat. Vaak tot grote frustratie en machteloosheid van ouders.  Zij weten dat hun kind dan vaak toch weer meteen opnieuw gaat gebruiken. Met alle gevolgen van dien.

Als je kind niet zelf geholpen wil worden, dan sta je als ouders machteloos. Terwijl iedereen snapt dat als je dronken of flink stoned bent, je niet in staat bent tot het maken van een gezonde constructieve keuze. Zijn moeder vertelt ons dat het voor haar voelt dat hun zoon langzaam en stil, stukje bij beetje bezig is met zelfmoord plegen en zij staan erbij en mogen er alleen maar naar kijken. Ze willen zo graag helpen maar weten niet hoe!

Er zijn in Nederland weinig mogelijkheden voor mensen die hulp zoeken voor een verslaafd familielid dat niet opstaat voor behandeling. Vaak kom je als familie pas in beeld als de verslaafde hulp heeft gezocht. Maar de harde werkelijkheid is dat de ernstigste verslaafden bijna nooit kiezen voor een behandeling.

Verslaafd is je kind niet alleen, het heeft een groot effect op de hele omgeving. Vaak zien wij dat ouders, onbewust en ongewild, de verslaving van hun kind in stand houden.
Keer op keer zeggen zij dat het nu echt genoeg is en dat hun grens is bereikt. Maar even zo vaak halen zij hun kind toch weer op als er een telefoontje komt dat het niet goed gaat met hun kind. Zij lossen alles op en denken hun kind hiermee te helpen of zelfs te redden. Uit liefde, zorg, schuldgevoel of schaamte.
Grenzen worden steeds verder opgerekt, consequenties worden niet opgelegd. Hun verslaafde kind denkt zijn/haar gang weer te kunnen gaan en zij als ouders zijn alle grip kwijt.

Heb jij een kind dat verslaafd is en wil jij als ouder graag ondersteuning hoe jij hoe jij hier mee om kan gaan ook als jouw kind als verslaafde geen hulp wil?

Onze persoonlijke begeleiding bestaat uit individuele of systeem-gesprekken maar ook telefonisch of online advies.
Ons programma is gericht op uitleg over de verslaving en de effecten daarvan op de verslaafde maar ook op jullie als ouders en op jullie gezin. Wij geven je inzicht in hoe je onbewust en ongewild het verslavingsgedrag van jouw kind in stand kan houden (Codependency)  en geven je praktische handvatten om dit te doorbreken.

Meer weten? Stuur een persoonlijk bericht:  contact@stopjeverslavingnu.nl en we nemen z.s.m. contact met je op.

Wij helpen ouders met een verslaafd kind van boven de 18 jaar om op een andere manier om te gaan met de verslaving van hun kind zodat zij leren om zichzelf weer op nummer 1 te zetten en daardoor weer echt in hun kracht te komen en de verantwoordelijkheid voor de gevolgen van de verslaving daar te laten waar het hoort: bij de verslaafde zelf.